تنگی قافیه موج گهر می بندد

عجزم از سعی وفا جوهر طاقت گل کرد

آب درکسوت یاقوت جگر می بندد

کسب جمعیت دل تشنه ضبط نفس است

شمع این محفلم از داغ دلم نیست گزیر

آنچه در پا فکنم عجز به سر می بندد

ناله ام داغ شد از بی اثریها بیدل