خطاست تهمت جرات به عجز ما بستن

که جای باده از این شیشه سنگ می بارد

ز آبیاری کشت حسد تبرا کن

که خون عافیت از ساز جنگ می بارد

هزار آبله بر پای لنگ می بارد

مخواه غیر توهم ز اغنیا بیدل

که ابر مزرع این قوم بنگ می بارد