هزار آبله بر پای لنگ می بارد

ز آبیاری کشت حسد تبرا کن

که خون عافیت از ساز جنگ می بارد

خطاست تهمت جرات به عجز ما بستن

مخواه غیر توهم ز اغنیا بیدل

که ابر مزرع این قوم بنگ می بارد