غباری گر تپد آواز پای آشنا دارد

خط طومار یاهن آرایش مهر جفا درد

به رنگ شاخ گل آهم سراپا داغها دارد

در آن وادی که من دارم کمین انتظار او

زگل باید سراغ غنچه گمگشته پرسیدن

که از چشم تحیر رفتن دل نقش پا دارد

فناپروردگانیم از مزاج ما چه می پرسی