زگل باید سراغ غنچه گمگشته پرسیدن

به رنگ شاخ گل آهم سراپا داغها دارد

در آن وادی که من دارم کمین انتظار او

غباری گر تپد آواز پای آشنا دارد

که از چشم تحیر رفتن دل نقش پا دارد

فناپروردگانیم از مزاج ما چه می پرسی

فضای عالم موهوم هستی یک هوا دارد