فناپروردگانیم از مزاج ما چه می پرسی

غباری گر تپد آواز پای آشنا دارد

زگل باید سراغ غنچه گمگشته پرسیدن

که از چشم تحیر رفتن دل نقش پا دارد

فضای عالم موهوم هستی یک هوا دارد

سرایت نغمه عجزیم ساز آفرینش را

درپن محفل شکست از هرچه باشد رنگ ما دارد