تو از کیفیت اقبال فقر آگه نه ای ورنه

من و وامانده پروازی که در هر رنگ پر دارد

به هم چسبیدن مژگان به کنج فقر می گوید

که نی هرچند صرف بوریا گردد شکر دارد

طلسم بی دری از هر طرف آیند در دارد

بهار جلوه از کف می رود فرصت غنیمت دان

اگر رنگ است و گر بو دامن گل برکمر دارد