نفس در خانه آیینه آرامی سفر دارد

نمی گردد فروغ عاریت شمع ره مستان

به نوز باده چشم جام ، سامان نظر دارد

به دل رو کن اگر سرمنزل امنی هوس داری

سلامت نیست ساز دل ، چه در صحرا، چه در منزل

متاع رنگ ما صد کاروان آفت به بر دارد

مرید نام را نبود گزیر از خون دل خوردن