که غبار وهم هستی چه نفس عصا ندارد

ره غیرت محبت نکشد حمار طاقت

که چو شمع سربسرپاست طلبی که پا ندارد

به بهانه من و ما ز ره خیال برخیز

گل شمع های خاموش به خیال می کند دود

هوس فسرده داغ جگرآزما ندارد

اگر از سبب توان یافت اثر حضور دولت