مگر داغت که دستی بر دل این بیکسان دارد

به سودایت چنان زارم که با صد ناله بیتابی

تنم در پیرهن تحریک نبض ناتوان دارد

به روزبینوایی هیچکس ما را نمی پرسد

در عزلت زدم کز خلق لختی واکشم خود را

ندانستم که دامن از هوس چیدن دکان دارد

چراغ خامشم ، غم نیست گر آهی زیان کردم