رنگ حناست آنجا، کس دسترس ندارد

خرد و بزرگ دنیا یکدست خودسرانند

خر گر فسار گم کرد سگ هم مرس ندارد

ای برک گل بلند است اقبال پایبوسش

درگلشنی که ما را دادند بار تحقیق

صبح بهار هستی بوی نفس ندارد

تا ناله وار گاهی زین تنگنا برآییم