درین دریا حبابم طرفه وضعی شرمگین دارد

لب او را همین خط نیست منشور مسیحایی

چنین صد معجز آن سحرآفرین در آستین دارد

ندیدم از خجالت خویش را تا چشم واکردم

سزاوار خطایی هم نی ام از ننگ بیقدری

به حالم نسبت نفرین ، غرور آفرین دارد

رهایی نیست ما را از فلک بی خاک گردیدن