یک موج اگر عنان گسلد سیل گریه ام

ما را همان به تربت فرهاد می برد

تا گردی از خرام تو باغ تصورست

شوق از خودم به سایه شمشاد می برد

از خاک هند دجله به بغداد می برد

هرچند دل ز شرم خیال ات عرق کند

یک شیشه خانه عرض پریزاد می برد