منزلی نیست که صحرا نشد از وحشت ما

همچو نظاره که از دیده تر می گذرد

نیست درگلشن اسباب جهان رنگ ثبات

همه از دیده ما همچو نظر می گذرد

غنچه در گل خزد آنجا که سحر می گذرد

شوخی رشته نومیدی ما بس که رساست

ناله تا بال گشاید ز اثر می گذرد