قید آگاهی چه مقدار از حقیقت غافلست

اشک آن شبنم برگ گل را رخت آتشکار کرد

ناز غفلت می کشیم از التفات آن نگاه

خواب ما را سایه مژگان او بیدار کرد

گرد خود گردیدنم خجلت کش زنار کرد

آه ز آن بی پرد رخساری که شرم جلوه ان

چشم ما پوشیده یعنی وعده دیدار کرد