آه ز آن بی پرد رخساری که شرم جلوه ان

خواب ما را سایه مژگان او بیدار کرد

قید آگاهی چه مقدار از حقیقت غافلست

گرد خود گردیدنم خجلت کش زنار کرد

چشم ما پوشیده یعنی وعده دیدار کرد

عالم بی دستگاهی ناله سامان بوده است

هر که از پرواز ماند آرایش منقار کرد