آب گردید از حیا چندانکه می در جام کرد

اینقدر در بند خوابش از ناتوانی مانده ایم

عشق رنگ ما شکست و اختراع دام کرد

دل به یاد مستی چشم حجاب آلوده ای

جاده سرمنزل ما صد بیابان سعی داشت

بیدماغیهای فرصت چون شرر یک گام کرد

عشرت ما چون نگه از بس تنک سرمایه است