بیدماغیهای فرصت چون شرر یک گام کرد

دل به یاد مستی چشم حجاب آلوده ای

آب گردید از حیا چندانکه می در جام کرد

جاده سرمنزل ما صد بیابان سعی داشت

عشرت ما چون نگه از بس تنک سرمایه است

سایه مژگان تواند صبح ما را شام کرد

می رود صبح و اشارت می کندکای غافلان