عشق را عمری ست با خلق امتحان همت است

کز عدم گلدسته واری نذر صیاد آورد

تحفه ما بی بران غیر از دل صد چاک نیست

شانه می باشد ره آوردی که شمشاد آورد

عالمی را می برد مجنون که فرهاد آورد

از تغافل های نازش سخت دور افتاده ایم

پیش آن نامهربان ما را که در یاد آورد