کسی چه گیرد ز ساز قدرت که دست واماندگان نگیرد

درآتش عشق تا نسوزی نظر به داغ وفا ندوزی

که از چراغ هوس فروزی تنور افسرده نان نگیرد

فتاده ای را ز خاک بردار و یا مبر نام استطاعت

اگر ز وارستگان شوقی به فکر هستی مپیچ بیدل

که همت آیینه تعلق به دست دامن فشان نگیرد