کلاه عزت افلاک فرش نقش پاگیرد

که هرجا گرد شامی بشکند رنگ سحر ریزد

چو اشک شمع نقد آبرویی در گره دارم

که تا در پرده است آب است ، چون رپزد شرر ریزد

چو بیدل هرکه ا ز راهت کف خاکی به سر ریزد