فسانه شبخون دارد آن صدا که نریزد

قدح به خاک زدیم از تلاش صحبت دونان

نداشت آن همه موج آبروی ما که نریزد

به گوش منتظران ترانه غم عشقت

دل ستمکش بیحاصلی چو آبله دارم

کسی کجا برد این دانه زیر پا که نریزد

به باد رفتم و بر طبع کس نخورد غبارم