دل ستمکش بیحاصلی چو آبله دارم

نداشت آن همه موج آبروی ما که نریزد

به گوش منتظران ترانه غم عشقت

فسانه شبخون دارد آن صدا که نریزد

کسی کجا برد این دانه زیر پا که نریزد

به باد رفتم و بر طبع کس نخورد غبارم

دگر چه سحرکند خاک بی عصا که نریزد