به عالمی که کند عشق صنعت آرایی

غبار شب ز دل آفتاب می ریزد

صفای خاطر ما آبیار جلوه اوست

کتان شسته همان ماهتاب می ر یزد

چمن ز آتش و گلخن ز آب می ریزد

ز موج خیز غناکوه و دشت یک دپاست

خیال تشنه لب ما سراب می ریزد