چه بلندی و چه پستی ، چه عدم چه ملک هستی

دم تیغ آن تبسم رگ گل بریده باشد

دل ما نداشت چیزی که توان نمود صیدش

سر زلفت از خجالت چقدر خمیده باشد

نشنیده ایم جایی که کس آرمیده باشد

بم و زبر هستی ما چو خروش ساز عنقاست

شنو ازکسی که او هم زکسی شنید باشد