گلی پیدا نشد تا غنچه ای نگشود آغوشش

که چون اشک یتیمان در دویدن بی نفس باشد

در این محفل خجالت می کشم از ساز موهومی

کمال عشق من ای کاش در خورد هوس باشد

در این گلشن ملال از میوه های پیشرس باشد

به داغ آرزویی می توان تعمیر دل کردن

بنای خانه آیینه یک دیوار بس باشد