چراغ آینه روشن به وقت شام نباشد

دو دم به وضع تجدد خیال می گذرانم

خوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد

حجاب جوهر دل نیست جزکدورت هستی

دل است باعت هستی ، کجاست نشئه چه مستی

دماغ باده که دارد دمی که جام نباشد

هوس تپد به چه راحت ، نفس دمد ز چه وحشت