ندارد دامن دشت جنون از گرد پروایی

به پروین می رساند ریشه هر کس خوشه چین باشد

نسیم از خاک کویت گر غباری بر سرم ریزد

به کام آرزویم حاصل روی زمین باشد

دل عاشق چرا از طعنه مردم حزین باشد

دو روزی از هوس تاریکی دنیا گواراکن

چراغ خانه زنبور ذوق انگبین باشد