پیش نگهت سرمه نوا شد چه بجا شد

گرد نفسی چند که در سینه شکستیم

تعمیر دل یاس بنا شد چه بجا شد

آن ناله که صد صور قیامت به نفس داشت

چون سرو علم کرد مرا بی بری من

دست تهی انگشت نما شد چه بجا شد

احسان و کرم گرچه ندارد غم تمییز