بیش ازین نتوان چراغ رنگ ناز افروختن

ناله ای تا می کشم طاووس گردن می کشد

بسکه استحقاق گرد بی پر و بالم رساست

هرکه دامان تو می گیرد سوی من می کشد

خامه تصویر بادام تو روغن می کشد

ناله اندوه گرانی برنمی دارد ز دل

سنگ این کوه از صدا ناز فلاخن می کشد