خامه تصویر بادام تو روغن می کشد

بسکه استحقاق گرد بی پر و بالم رساست

هرکه دامان تو می گیرد سوی من می کشد

بیش ازین نتوان چراغ رنگ ناز افروختن

ناله اندوه گرانی برنمی دارد ز دل

سنگ این کوه از صدا ناز فلاخن می کشد

شمع این محفل نی ام اما به ذوق تیغ او