برگشت نگاهم ز خود و آینه بین شد

آن آینه کز عرض صفا نیز حیا داشت

تا چشم گشودیم پریخانه چین شد

غفلت چه فسون خواند که در خلوت تحقیق

گل کرد ز مسجودی من سجده فروشی

یعنی چو هلالم خم محراب جبین شد

عنقایی ام از شهرت خودگشت فزون تر