تمثال من در آینه پیدا نمی شود

از صد هزار زحمت پر واز رسته اند

فرصت کفیل وحشت کس نیست زپن چمن

گلها بس است دامن رنگی شکسته اند

در پرده خیال توام نقش بسته اند

افسردگی به سوختگانت چه می کند

اینجا سپندها همه با ناله جسته اند