در پرده خیال توام نقش بسته اند

فرصت کفیل وحشت کس نیست زپن چمن

گلها بس است دامن رنگی شکسته اند

تمثال من در آینه پیدا نمی شود

افسردگی به سوختگانت چه می کند

اینجا سپندها همه با ناله جسته اند

عالم تمام خون شد و از چشم ما چکید