افسردگی به سوختگانت چه می کند

گلها بس است دامن رنگی شکسته اند

تمثال من در آینه پیدا نمی شود

در پرده خیال توام نقش بسته اند

اینجا سپندها همه با ناله جسته اند

عالم تمام خون شد و از چشم ما چکید

خوبان هنوز منکر دلهای خسته اند