بسکه چون مژگان به چشم خویش خارم کرده اند

جلو ه ها بی رنگی و آیینه ها بی امتیاز

حیرتی دارم چرا آیینه دارم کرده اند

دستگاه زخم محرومی ست سر تا پای من

بود موقوف فنا از اصل کارآ گاهی ام

سرمه ها در چشم دارم تا غبارم کرده اند

می روم از خود نمی دانم کجا خواهم رسید