چون عصا این خشک مغزان باب آتشخانه اند

هوش ممکن نیست سر دزدد ز فکر نیستی

بی گریبانان این غفلت سرا دیوانه اند

زاهدان حاشا که در خلد برین یابند بار

این امل فرسودگان مغرور آرامند لیک

زیر سر چنگ هوس یک ریش و چندین شانه اند

جز شکستن نیست سامان بنای اعتبار