پی گم شدن قافله بی جرسی چند

برده است ز اقبال دو عالم گرو ناز

پایی که درازست ز بی دسترسی چند

درگرد مزارات سراغی ست بفهمید

ترک ادب این بس که اسیران محبت

منقارگشودند ز چاک قفسی چند

نی دیر پرستیم و نه مسجد، نه خرابات