منقارگشودند ز چاک قفسی چند

درگرد مزارات سراغی ست بفهمید

پی گم شدن قافله بی جرسی چند

ترک ادب این بس که اسیران محبت

نی دیر پرستیم و نه مسجد، نه خرابات

گرم است همین صحبت ما با نفسی چند

بیدل به عرق شسته ام از شرم فضولی