کاین مر مرا عقوبت و این مر مرا بلاست

کاری مکن که جود تو برکس ستم کند

آخر نه ابن دو را به سخای تو التجاست

دوزخ شوی به دشمن و جنت شوی به دوست

چشمی به راه نیست به عهدت جز آنکه فتح

در ره ز انتظار تواش چشم بر قفاست

بس گوهر ثمین که ز جود تو بی ثمن