دوزخ شوی به دشمن و جنت شوی به دوست

جز بحر و کان کشان کف راد تو ملتجاست

کاری مکن که جود تو برکس ستم کند

آخر نه ابن دو را به سخای تو التجاست

کاین مر مرا عقوبت و این مر مرا بلاست

چشمی به راه نیست به عهدت جز آنکه فتح

در ره ز انتظار تواش چشم بر قفاست