نایب السلطنه را کیست اتابک دانی

چون دل مرد خدا جوی که گرم طلب است

از کرم بس که به درویش و توانگر زر داد

کاخ و شادروان گفتی همه کان ذهب است

آنکه صدگنج لآلیش نهان در دو لب است

جوهر فضل هدایت که سراپای جهان

زآتش فکر فروزنده او ملتهب است