آنکه صدگنج لآلیش نهان در دو لب است

از کرم بس که به درویش و توانگر زر داد

کاخ و شادروان گفتی همه کان ذهب است

نایب السلطنه را کیست اتابک دانی

جوهر فضل هدایت که سراپای جهان

زآتش فکر فروزنده او ملتهب است

تا دم صور بماناد ازین سور نشان