از غایت لطف ار دهیم بوسه بمشمار

کاندل رهد از غم که بدین چار دوچارست

پار از تو دلم داشت به یک بوسه قناعت

و امسال نه قانع به هزار و دو هزارست

کان غایت لطفست که بیرون ز شمارست

و ر منع کنندت که مده بوسه برآشوب

کاین سنت عیدست و در اسلام شعارست