که سخن های تو پیرایه در عدن است

آنکه بر لب نگذشته ز سخا لاولنش

در کلام تواش ایدون سخن از لا و لن است

طنز در شعر تو می راند و خود می داند

حق گواهست که گفتار تو درگوش خرد

گوهری هست که ملک دو جهانش ثمن است

جای آنست که بر شعر تو تحسین راند