کز تبش پیوسته تن گرم است و دل از آه سرد

ابری اندر فیض و رحمت ببری اندر بطش و طیش

بحری اندر بر و احسان دهری اندر قهر و ارد

سرد و گرم دهر را نادیده کس چون خصم تو

تاح تو تاجیست کزفرش جهان آسوده است

نه چو دیگر تاج شاهان از جواهر سرخ و زرد

شخص را شاید قبا تنها نه بهر زیب و زین