به جان بیت الشرف را بدتر از بیت الحزن دارد

ثنای ناقبول من به تو حالی بدان ماند

که زالی بیع یوسف را به کف مشتی رسن دارد

مرا بیت الشرف بد خطه شیراز و حرمانت

به چشم خویش می بینم که گردون از فراق تو

ز اشک لاله گون دامان من رشک دمن دارد

ز هجر خویش چون دانی که قاآنی شود فانی