مرا بیت الشرف بد خطه شیراز و حرمانت

کرا دوزخ بود در جان نه دانش نه فطن دارد

ثنای ناقبول من به تو حالی بدان ماند

که زالی بیع یوسف را به کف مشتی رسن دارد

به جان بیت الشرف را بدتر از بیت الحزن دارد

به چشم خویش می بینم که گردون از فراق تو

ز اشک لاله گون دامان من رشک دمن دارد