آنچه از کلک تو بر صاحب دیوان گذرد

خشم گیرد خرد از نام عدوی تو چنانک

نام زندیق که در بزم مسلمان گذرد

نگذرد از شهب ثاقیه بر دیو رجیم

سرورا ای که خزان با نفس رحمت تو

خوشتر از عهد شباب و مه نیسان گذرد

شعر خود را چه ستایم که سخندانی تو