دارد غمم را بیشتر سازد دلم را ریش تر

گویی روان مشتری در جرم کیوان پرورد

مشکین خطش برگردلب موریست جوشان بر رطب

گرد نمکدان ای عجب یک دسته ریحان پرورد

مانا هزاران نیشتر در نوک مژگان پرورد

جز خط آن سمین بدن کافزود حسنش را ثمن

هرگز شنیدی اهرمن مهر سلیمان پرورد